A proa enfilada cara ao visitante, para crear centímetros que non metros útiles ( novos conceptos da linguaxe especulativa) e sete andares (ou pseudo andares pero en todo caso sete pisos de fiestras cara ao mar. ¡A escasos seis ou sete metros do litoral, da ribeira! Un inmenso muro que pecha a vila e converte en túnel a rúa principal. Os motivos aducidos para a recalificación: Necesidade de liquidez para o concello. E foron de certo moitos miles de euros os que se ingresaron en distintos conceptos. Busquemos agora ónde foron invertidos eses ingresos: En servicios non. Quizais se foron nas festas, ou no Festival. Na “vela” do muíño do Campo da Torre. Ou nese enorme cartelón na ponte da vía do tren (Ortigueira para ti) que nos pon a vila como en oferta do Gadis. Só que agora vivimos un pouquiño peor. Un empeoramento sutil, imperceptible para moitos, que consiste na renuncia ao óptimo, en beneficio do mais para uns poucos. Agora caeu sacrificado un pequeno anaco de ribeira, pero non tardarán en caer irrecuperablemente lugares protexidos ( non bastante protexidos) da nosa costa, inapreciables anacos da nosa paisaxe.