É o verdadeiro casco histórico de Ortigueira. A parte mellor conservada, coa súa estrutura tradicional de vila pesqueira, de rúas estreitas e pequenas prazas flanqueadas por casiñas de duas plantas con sabor propio. Por suposto con unhas cantas construccións discordantes ( o inevitable feismo, que pronto vai a desaparecer substituído polo monstrosismo) pero aínda se parece ao que foi. Ao mellor era salvable ese pequeno anaco de autenticidade, pero quizais xa sexa tarde. O mesmo alcalde que se valeu dun informe de Patrimonio para expropiar o muíño do Campo da Torre ( e de paso todo o que puido arredor) non ten prexuízo en dar licencia para derrubar unha casa rectoral do século XVIII, que ten bastante mais valor patrimonial que o muíño, e permitir a construcción de unha urbanización que polo seu volume e altura producirá un enorme impacto visual e que desvirtuará completamente o entorno tradicional. O poxecto de dita promoción ( “Mirador de la Ria” :¡ 87 vivendas, catro plantas, cando o resto das casas non teñen mais de duas!) encóntrase xa exposto ao público para a sua venda en inmobiliaria Elmor- Os Celtas propiedade, como non, do irmán do alcalde. O predixo no seu momento a dona do Campo da Torre: A expropiación foi seguida con gran celeridade da compra dun considerable número de propiedades circundantes, que van a ver incrementado enormemente o seu valor polo inminente planeamento urbanístico. E esta xente é a que di que non se mete en política. Oxalá fose certo.
Ah, e de paso, a nosa solidariedade , Pepita.

Fotos da rectoral e do Ponto