A FAVOR DO MONTE AUTÓCTONO

Ata fai moi pouco a implantación do eucalipto como opción exclusiva no monte galego era imparable. A pesar dos argumentos incontestables que denunciaban imposición dunha das modalidades de monocultivo mais perniciosas, a pesar das evidentes mostras de degradación ambiental e incluso social que décadas de plantación estaban a facer visibles, aínda non se fixera patente a perda de rendibilidade na que se parapetaban os defensores da planta invasora. Neste mesmo ano a virulencia dos incendios forestais fixo emerxer as coxeiras estructurais de semellante sistema de explotación forestal, que implica entre outros prexuízos o abandono doutras actividades agrícolas, o conseguinte deterioro do rural e o seu progresivo despoboamento. Pero nomeadamente desvelouse a dependencia económica neste tipo de explotación dos subsidios públicos e demostrouse que a plantación de eucalipto en condicións de monocultivo era insustentable economicamente, e que a suposta rendibilidade era unha falsidade baseada no espellismo producido polas axudas acumulativas, e inviable sen elas. As leis económicas tamén son inexorables: canto mais eucalipto se produce menor é o seu valor no mercado. Nun mercado saturado os prezos no poden mais que baixar. A necesidade de diversificar é imperiosa: A explotación forestal con especies autóctonas é sostible ecoloxicamente, favorece a biodiversidade, protexe dos lumes, pode convivir con outras actividades económicas e incluso da lugar a moitas, pero asemade, é mais compatible coa vida humana e contribúe finalmente á recuperación da paisaxe, que é un activo económico e un capital de valor incalculable para a sociedade. Por iso é indispensable unha aposta por outras modalidades de cultivo de probada rendibilidade a medio e longo prazo como o de madeiras nobres, e incluso o estudo de viabilidade de outras especies de crecemento rápido como o bidueiro para pasta de papel. Os concellos teñen neste sentido un papel importante como axentes de información e difusión e a súa xestión dos montes de titularidade pública ten que ser exemplo de racionalidade e eficacia.




alberto dijo
nada que ya lo había leido en la berza y aprovecho la ocasión para ver esa preciosísima rama floreada ya de paso.
8 Mayo 2007 | 06:11