A ubicación dunha fábrica de pasta de celulosa en As Pontes é unha posibilidade cada vez mais preto de ser un feito. As consellerías dependentes do PSOE (Traballo, Economía e Medio Ambiente) manifestaron reiteradamente o seu apoio incondicional á proposta, e o goberno municipal do BNG defende a idoneidade desta situación en base á proximidade de fontes enerxéticas (ENDESA) , de materia prima ( eucalipto), de dous embalses que abastecerían as inxentes necesidades de auga da pranta e das inmellorables comunicacións da comarca. El Correo informa que ENCE manifestou xa a sua disposición a aceptar a proposta e que en 2012 estaría xa en funcionamento unha pranta con capacidade productiva tres veces maior que a que se ven obrigados por lei a cerrar en Pontevedra (Lourizán), exactamente igual á que se quere instalar en Uruguay, que está recibindo unha forte contestación social nese pais e na sua limítrofe Arxentina, que se di tamén afectada ambientalmente por ela. Dende o ámbito político a ubicación da empresa non reporta á comarca mais que beneficios. Ninguén cuestiona a posibilidade de que as vantaxes non compensen os costes ambientais que conleva. Iso a pesar de que ( nunha listaxe elaborada por Nacións Unidas) a obtención de pasta de celulosa colócase entre as cinco primeiras actividades industriais mais contaminantes, é decir aquelas que liberan subproductos de alta persistencia no ambiente, neste caso organoclorados (COPS). ENCE non ofrece moitas garantías ao respecto: En 2002 a Audiencia de Pontevedra condenou á papeleira a pagar 430.000 € á Xunta e a cinco meses de arresto a cinco directivos da empresa por delito ecolóxico. Asimesmo as instalacións desta empresa funcionan con tecnoloxía Kraft (ECF), sinalada por organizacións ecoloxistas polos seu graves efectos sobre a saude humana e ambiental. Non se trata soamente de soportar o persistente e característico olor a ovo podrido ( ácido sulfhídrico) liberado durante o proceso de separación da lignina da madeira, ás celulosas vinculánse a unha maior incidencia de enfermedades respiratorias e alerxias entre a poboación e a efectos medioambientais moi graves como choivas acedas, nomeadamente nos ambientes acuáticos, como ben coñece a Plataforma pola Defensa da Ria de Pontevedra que leva décadas denunciando os efectos da factoría de Lourizán sobre a vida da ría. Tampouco é tranquilizadora a actitude de unha administración que adoita mostrar indiferencia ante problemas medioambientais e que se posiciona invariablemente do lado das empresas instaladoras de industria sen evaluar obxectivamente os costos sociais e incluso económicos derivados, e que con actitudes pouco transparentes e desinformadoras escamotéanlles aos cidadáns o dereito a opinar e participar en decisións que afectan de xeito importante a súa vida.