
O traslado da factoría de Ence á localidade veciña non so pode estar xa decidido senón que incluso pode estar xa en marcha. A Asociación ecoloxista Erva denunciaba a semana pasada (Vieiros e A Nosa Terra) que o proxecto de lago artificial que se presenta como unha recuperación da mina de lignito de As Pontes esconde o propósito de crear unha infraestructura necesaria para a celulosa. Isto, segundo esta organización, explicaría o feito de precipitar o enchido de auga do futuro lago, pese a non estar concluído o proceso de selado dos fondos, e sen valorar as serias obxeccións que desaconsellan o proxecto. Esta mesma asociación e outros grupos como Fusquenlla, Verdegaia e a Sociedade Galega de Historia Natural denuncian (ver aquí) dende fai tempo a ausencia e un estudio de impacto ambiental do lago pese as fundadas sospeitas de que se produza un proceso de acidificación das augas que non soamente faga inviable o lago para os fins recreativos con que o promocionan senón que o acabe convertendo nun “área ambientalmente perniciosa”.
Erva considera que a celulosa, que perpetúa un modelo industrial e forestal nefasto para o pais, é ”o peor que lle podería acontecer a As Pontes”. Dende o incongruente ámbito político os mesmos que recoñecen os prexuízos económicos, ambientais e sociais que determinan imperativamente a necesidade do traslado da fábrica de Lourizán, por outra banda promoven a súa instalación noutro lugar. Mentres Medio Ambiente (PSOE) promete para o novo emprazamento garantías que non ofreceu en Pontevedra, o BNG predica a necesidade inescusable dunha papeleira no pais despois de facer bandeira do desmantelamento da actual. E, en Pontevedra,o representante do PP, Telmo Martín, non oculta que o interés urbanístico dos terreos ocupados actualmente pola celulosa motivan a diverxencia que adoptou respecto á postura tradicional do seu partido contraria ao traslado de Ence. O interés electoral fai fluctuar o discurso segundo se trate de comicios locais ou nacionais, segundo a localidade e segundo o demanden as circunstancias. O obscurantismo e a indefinición respecto a este tema da efectivamente lugar a suspicacias e,pola nosa parte, á convicción de que son intereses espurios os que motivarán unha decisión que conleva importantes trastornos en zonas de particular interés natural como o parque do Eume e sobre todo na calidade de vida e a saúde de moita xente.



Hoy en día hay un instrumento eficaz en la Unión Europea para que el regulador (y la población) supervisen si una instalación industrial de nueva planta se hace con el máximo respeto al medio ambiente: la directiva IPPC. Para cada actividad industrial hay un documento exhaustivo, llamado BREF, que da las directrices para que el proyecto pueda ser considerado como BAT (Best Available Technology). En la Unión no se podrán aprobar proyectos que no respondan a estos criterios.
Los BREF está a disposición del público en internet. He aquí un buen ejercicio para las organizaciones eologistas, que pueden y, según la directiva IPPC, deberían también ser garantes de la buena aplicación de la directiva.
En vez de criticar todo lo que se hace, aprovechemos los instrumentos a nuestro alcance para lograr industrias lo más limpias posible. Ahora esto es posible. A su disposición para más detalles.
Agradecemos as aportacións de Santiago e compartimos cos lectores interesados un resumo do documento BREF que refrencia http://www.eper-es.es/data/docs/Fondo%20documental/Pasta_y_papel_... do que se pode extraer información técnica fiable para os antiecoloxistas mais suspicaces.
Deste informe pódense extraer os mais salientables prexuizos medioambientales das papeleiras con tecnoloxía Kraft, como ENCE "Los vertidos de aguas residuales, las emisiones atmosféricas −incluidos los gases fétidos− y el consumo de energía son sus principales problemas medioambientales, aunque también los residuos pueden llegar a serlo en algunos países.Los contaminantes que predominan en las emisiones a las aguas son las sustancias orgánicas. Los efluentes de las plantas de blanqueado contienen compuestos organoclorados, que se miden en AOX. Los compuestos vertidos por las industrias papeleras son tóxicos para los organismos acuáticos. Las emisiones de sustancias coloreadas pueden perjudicar a los seres vivos que habitan en el medio receptor. Las emisiones de nutrientes (nitrógeno y fósforo) pueden contribuir a la eutrofización de las aguas receptoras. Las aguas residuales contienen metales extraídos de la madera en bajas concentraciones, pero la carga total puede ser importante debido al gran caudal de los vertidos." Estas son soamente algunhas delas. Tamén se establece un índice de emisións,unha vez aplicadas as técnicas MTD para a optimización mediomabientaldo proceso, é dicir, as que se acadarían na situación de control riguroso mais desexable. Pero para saber o que verdadeiramente emite Ence en Lourizán podedes consultar os propios datos da empresa no rexistro EPER http://www.eper-es.es/Consultas/fichaComplejo.asp?Cod_centro=1599...
E tamén hai que lembrar, ademais, que a empresa Ence foi condenada por un tribunal por delito ambiental e contaminación, denunciada por un colectivo cidadán, non polas autoridades medio ambientais que se tiñan que ocupar polo control das emisións e de adoptar medidas correctoras e sancionadoras. Aínda así o ecoloxismo segue a ser o sospeitoso para moitos.
como pontevedrés e sen datos no bolsillo con que contrastar os vosos, este vello só pode aportar a testemuña do que veron os seus ollos antes da construcción de Celulosas. Daquela, a ría de Pontevedra era unha das máis ricas de tódalas ría baixas. Xusto en Praceres, onde se atopan as instalacións, pegada ría, o banco daba traballo a centos de mariscadoras. Nas limpas augas de Campelo e O Portiño -onde algúns situaron a cuna de Colón-, a pouca distancia da planta, bañávamonos os rapaces. En fronte, a fermosa illa de Tambo, e máis lonse aínda descubríanse nos días claros as Ons. Hoxe, a paraxe parece sacada dunha película de ciencia-ficción. Os empregos creados non son ne a metade dos destruídos e a contaminación industrial, sumada aos verquidos urbanos, acabou coa vida na ría. O progreso troúxonos tamén a Elnosa co seu mercurio, e con isto lle demos o golpe de gracia. Valía aquilo tanto a pena?, É este o progreso que pregonades?, pois eu non o quero
Eu vivín tamén un tempo en Pontevedra, preciosa cidade por unha banda, lamentablemente degradada por outra e podo tamén atestiguar o lastre que supón na cidade ter ás portas semellante complexo productor de fedores insufribles e que condicionou perante décadas o seu xeito de medrar e o xeito de vivir nela. Un complexo semellante non é de nengún xeito un agasallo para un lugar como, por riba, pretenden facernos crer, senón o contrario, algo polo que se debe compensar con creces á xente que o vai sufrir. E eu non creo que haxa compensación posible.
As Pontes es uno de esos lugares en donde se han llevado a cabo muchos proyectos del llamado futuro y en donde a más de un ingeniero se le quedó la cabeza bien aliviada por la ejecución de algunos.
Hace años el comentario a esa pregunta era, que cuando se agotase el carbón, le podría pasar como a esos pueblos fantasmas del Oeste americano con la fiebre del oro...
Me gusta la intervención del sr Fernando evocando esos pasajes que todos podemos imaginar y que me retrotraen del mismo modo a otros lugares de La Ría de Ferrol. Me parece de una calidad literaria excelente y más, la referencia que hace a la posible cuna del Colón gallego y pontevedrés.
Creo que la localizacion esta muy bien pensada, asi en pocos Kms tendremos la termica mas contaminante de europa,una planta de gas impensable en un pais civilizado,Sogarisa la planta de residuos toxicos que almacena desde restos de vacas locas y el fuel del Prestige ,hasta todo tipo de prooductos quimicos y farmaceuticos cerca el nacimiento del rio mera ,junto con canteras de losa que contaminan y taponan nuestros rios..en fin que ya solo podriamos pedir un cementerio nuclear que da muchos puestos de trabajo y pagan muy bien, donde estan nuestros gobernantes que no lo piden?Ah ,si! estan promocionando el turismo verde de ferrolterra-ortegal.