NÓMADAS EN MAIO (DO 68)
Dende que empezou este blog a súa andadura está presente entre os seus enlaces o blog de Juan Freire “Nómadas”, que define o seu autor como “reflexiones sobre a sociedade e o coñecemento aberto”, e dende o que se pode enlazar, a súa vez, con outro blog que versa sobre urbanismo, “Ciudades enredadas” e con “Piel Digital” do mesmo autor. Juan Feire, doutor en Bioloxía e profesor na Universidade de A Coruña, está recoñecido no estado e fora del como experto en innovación e tecnoloxía na web 2.0. que defende a ultranza como vía de construcción social participativa a través da información libre. As suas fecundas ( increiblemente fecundas) páxinas, que sempre merece a pena visitar, son o mellor exemplo da calidade que se pode atopar na web libre. Adoito botarlle un ollo a miúdo tanto a “Nómadas” como a “Cidades enredadas” , calquera dos seus post son recomendables, e dende esta páxina se enlaza directa e permanentemente cun traballo de referencia, “Galicia: Un futuro ambiental alternativo (y realmente sostenible)”. Pero hoxe, no mes en que se cumpre o 40 aniversario da parisina revolución do 68 pareceume ben citarlle o post “40 años de desconfianza e consevadurismo: 1968, París e California, 2008, Galicia”. Revelador da verdadeira natureza daquel movemento frivolizado pola dereita e usurpado pola esquerda doctrinaria, que perdeu a sua pegada na brétema do mito e non acadou nunca o obxectivo de romper coa inercia dun modelo político pechado a cal e canto ás contribucións dunha cidadanía considerada en permanente minoría de idade.



Maximilien dijo
Le contesto aquí, Perico, a la pregunta que me hace en el comentario nº 31 del post sobre consumismo verde. Disculpe usted los errores, cito de memoria:
-Oh, sí. Cuando me dijo que estba embarazada, eché a correr y no lo llamé en semanas. De pronto, un día, en el autobús, pensé en el niño. Por primera vez, sentí ganas de trabajar y cuidarlo. Pero era tarde. Ya había aparecido un príncipe azul que la llevó a abortar. Oh, sí, los abortistas son los caballeros andantes de la actualidad. (en el café)
-Desde luego, es un gran chico, y con una herencia.
-Pero si no tiene dinero...
-Tiene una herencia cultural y una familia muy buena. Ya saberás, tras el lanzamiento de adoquines, vendrá el despacho. (con ¿Marie? Tres bien, todas son las mujeres son María).
-¿Lo ves? - señalando a un intelectualoide bizco y muy conocido - Y dicen que la filosofía no sirve para nada... A él le sirve para follar.
Fragmentos libremente adaptados de la única película de la Nouvelle Vague que he podido ver entera: "La mamá y la puta".
Mi revolución, desde luego, sólo puede ser de verdad, para cambiar las cosas, una revolución de esas que necesitan unos cuantos litros de sangre. Lo de Mayo del 68 es de burguesitos, que como los catalanes, juegan de jóvenes a okupas.
4 Mayo 2008 | 06:19 PM