Xa se decataron de que non vai ser doado. Pontevedra rexeita o complexo de Lourizán e o seu traslado é un compromiso político ineludible para o bipartito. Pero tamén hai un compromiso manifesto coa empresa: ENCE debe reubicarse no país. En Galicia, si, di Touriño. E o discurso político atopa malabarísticamente o xeito de conciliar as incontrovertibles razóns de Pontevedra para desterrar a papeleira en incontestables vantaxes polas que a localidade X debería acollela. Pero non está sendo doado. Polo momento a simple mención a título de rumor de A Coruña, porto exterior, como ubicación de acollida, ven de provocar unha excitada reacción por parte do seu alcalde, que a cualifica de brincadeira. Non andou polas ramas o alcalde Losada: Non hai como abortar algunhas ideas antes de que se convertan en posibilidade. E que sexan outros os que liden coas vindeiras APDRs, con manifestacións e litixios nos tribunais. Irisarri non se queda atrás e lle sae ao paso: En Ferrol tampouco. E xa son dous os representantes do PSOE os que cualifican a celulosa de grave risco para a costa e instalación indesexable para a súas localidades. “Si ENCE non contamina que quede en Pontevedra”, di Losada sen ambaxes. Que Touriño, Quintana e Blanco expliquen ao mundo por qué en Pontevedra non, por qué non en A Coruña nin en Ferrol pero sí á beira do Eume. O bipartito toma nota: Non hai que alporizar as pitas. Quintana demanda discreción: A administración seguirá a buscarlle o sitio a ENCE en nome do interese público, pero coidando que os cidadáns non se decaten moito. Obxectivo: disolver a posible contestación social nunha espesa desinformación. Garantir o interese da empresa e procurar o menor impacto...electoral. Porque o impacto ambiental dunha pasteira xa non se pon en dúbida: De ser asentada en As Pontes, a Xunta recoñece que se faría necesario construír unha longa e custosa canalización das súas tóxicas verteduras ata o mar (ría de Ferrol) para non provocar o envelenamento do río que da vida ao parque natural das fragas do Eume. As novas tecnoloxías de producción de celulosa poden reducir as emisións pero non é suficiente para facer desexable para ningunha localidade a súa instalación, nomeadamente tendo en conta que non hai unha compensación social que a xustifique: As novas tecnoloxías, menos contaminantes, tamén consisten nunha maior mecanización da producción e unha necesidade menor de man de obra. A actual ENCE da traballo directo a 300 persoas, a próxima factoría colocará a pouca mais xente que unha carpintería industrial. Eso si, consolidará o cuestionable modelo forestal que ten hipotecados os nosos montes e obstaculizará o desenvolvemento sustentable deste sector. Pero o bipartito ten pechado este debate e asume os intereses da empresa como propios. Agora, pola vía do escurantismo pretende colocar á cidadanía ante feitos consumados. Como se fixo con REGANOSA: Pero aínda non se decataron que esas cousas acaban por estoupar, esperemos que sexa soamente na carreira política de alguén.