Soa duro, despois de tanta xente ter asumido que é cívico separar os seus envases,despois de tanto esforzo público, de tanta campaña e de involucrar nela a tantos ben intencionados. Pero o contedor amarelo non constitúe a solución que nos fixeron crer. Así o denuncia a Federación Ecoloxista Galega no documento de suxestións que ten achegado á Xunta para mellorar o Plan de Residuos Urbanos de
Galicia 2007-2017. Para esta organización, o contedor amarelo non constitúe un sistema útil cara ao tratamento de residuos posto que a reciclaxe de envases recollidos é mínima e mesmo moitos deles son destinados á incineración, tratamento finalista considerado o mais insustentable, insalubre alén de extremadamente contaminante. Para isto é que estamos a pagar unha taxa verde polo 100% dos envases que tiramos ao lixo. O contedor amarelo, subliña a FEG, non é mais que o lavado de cara e de conciencia das empresas productoras de envases.
Como alternativa, a FEG cree indispensable en primeiro lugar unha aposta radical en favor da reducción: Os ecoloxistas propoñen regular a sobreembalaxe, gravar os envases mixtos (bricks) e incentivar os retornábeis. A recollida de lixo efectuaríase por outra banda en catro fraccións mantendo os contedores de papel, vidro e resto e substituíno os inútiles contedores amarelos por outros de materia orgánica para á compostaxe. Deste xeito a maioría dos residuos urbáns irían destinados ao seu tratamento mediante os únicos métodos que se teñen por verdadeiramente sustentables: a reutilización, a reciclaxe e a compostaxe.
Os contedores amarelos representan a falta de unha resposta concluínte do goberno a un problema perentorio, posiblemente o mais grave que debe resolver esta sociedade. O novo plan de residuos pouco progreso supón en relación ao vello porque pese a súa fe de intencións segue sen abordar o problema dende a raíz: Galicia seguirá a ter o mesmo ritmo acelerado de crecemento na producción de lixo posto que non se contempla a adopción de ningún tipo de medida pola reducción. A empresa incineradora SOGAMA, seguirá contando con numerosos incentivos económicos por parte da administración para seguir a ser, alén dun negocio boiante, un dos maiores axentes do cambio climático e da producción de tóxicos da comunidade. O tratamento do lixo continuará sendo abordado dun xeito productivista, cara ao beneficio empresarial (desta volta daráselle prioridade á biometanización), evitando adoptar medidas que podan estorbalo, aínda que non sexan mais gravosas nin complicadas, aínda que sexan as únicas que verdadeiramente poderían poñer a nosa comunidade no camiño da sustentabilidade.