O ecoloxismo fai balance ambiental da actual lexislatura e o goberno español suspende con moi baixa nota. As principais asociacións ecoloxistas, nun documento conxunto advirten dun grave retroceso do goberno nas políticas de protección ambiental respecto a lexislatura anterior, que se pon de evidencia en todos os ámbitos (protección do litoral, industria, transporte, enerxía, urbanismo, residuos, política forestal, biodiversidade...).
O goberno abandona un tras outro compromisos ambientais que tiñan peso no anterior goberno. A excusa interposta é a crise. Preocupado por mellorar índices e cifras , o executivo invirte todo o seu esforzo en recuperar o modelo ao seu estado anterior, reproducindo fielmente incluso as circunstancias que causaron o desastre económico: Alimenta o sector da construcción, apuntala o seu esquema especulativo, continúa afondando no modelo de transporte individual e nos xeitos mais ineficientes de consumo enerxético. Como táctica para superar a crise é mais que cuestionable. As súas consecuencias sociais e ecolóxicas, inasumibles.
A falta de transparencia en procesos públicos que afectan ao medio ambiente, un obxectivo clave na anterior lexislatura onde se acadaran logros salientables, ten experimentado dun ano a esta parte unha acusada marcha atrás. E isto é o feito mais grave, porque supón unha involución do desenvolvemento democrático, sempre aparellado ao nivel de protección medio ambiental dos estados. É un feito demostrado que os retrocesos en calquera destes factores carrexa a regresión do outro.
Porén nestes procesos económicamente difíciles é necesario reforzar os avances sociais e consolidar os progresos democráticos: Neles aséntase o benestar das sociedades mais que no consumo e no PIB. Igual que os dereitos civís, a protección do medio ambiente non pode seguir considerandose un obstáculo para o desenvolvemento que se pode subordinar aos intereses económicos. Porque, lonxe de ser unha rémora, pode ser o mellor vehículo de desenvolvemento, de progreso e de mellora da calidade de vida. Ese é o noso convencemento.
Para eso ya se han inventado el día sin coche y hace muy poco tiempo la Torre Ifiel, el puente de Madinson, Verrazano y hasta el macrocentro comercial donde trabajaba etc.,.. ,dieron en hacer el espectáculo del paripé y apagar parte de su alumbrado un día tan señalado por el gobierno de turno y de la organización del día sin.
Y aunque las luces en batería están prendidas las 24 horas del día y de la noche, ese día accionaron los interruptores y nos dejaron en la penumbra a las cinco de la tarde con la excusa de la concienciación de un plan de agua de borrajas abortado con la disculpa de una crisis que padecemos los peor de los peones explotados y mal retribuidos con la gracia y Vº Bº de los agentes sociales de los sindicatos vendidos al capital por correconvenios del convenio que más le conviene al patrón y que no mueve molino y aun hay que estar agradecidos por que nos dan para pagarles los impuestos directos e indirectos a EUROPA.