O que del queda non pode mais coa presión da gran distribución. Cunha cuota láctea moi por debaixo do consumo, Galicia non pode competir con Francia, cuia producción é excedentaria e que pode permitirse o luxo de exportar leite por debaixo dos costos de producción. As transnacionais do sector aproveitan a situación para praxcticar o dumping facendo uso do envasado nas chamadas “marcas brancas”. Pechan factorías. Miles de explotacións están tamén ameazadas de peche. Un novo pao para o rural galego. Un dos mais brutais da súa historia chea deles. E un golpe mais para afondar na crise económica. Seguindo rutinas, os políticos afastan o rural dos seus cálculos económicos. E, quén o ía dicir, ao mellor no rural hai unha saída ( podedes ler o artigo do, coma sempre lúcido, Marcelino Fernández Mallo en Vieiros)

Pero tamén nós, os que queremos consumir leite galega, por calidade e por sostibilidade, estamos co noso sector lácteo.